Wysokie PSA – nie jest diagnozą obecności raka ! - może sugerować zarówno nowotwór prostaty, jak również występowanie innych schorzeń np. : zakażenie dróg moczowych, łagodny przerost prostaty, zapalenie gruczołu krokowego, … więc panowie ... nie panikować !

W „leczeniu” rozrostu prostaty (szczególnie łagodnym) często wykorzystuje się alfa-blokery - blokują one receptory alfa1-adrenergiczne co powoduje rozszerzenie tętnic obwodowych i zmniejsza ciśnienie tętnicze. Alfa-blokery blokując receptory komórek tkanek mięśniowych pęcherza, cewki moczowej i prostaty, przeciwdziałają ich skurczom, co ułatwia oddawanie moczu. Wpływają także korzystnie na metabolizm lipidów i glukozy. Często przy stosowaniu alfa-blokerów zatyka się nos – powód - rozszerzenie naczyń krwionośnych, w tym naczyń mięśni gładkich nosa. Ale … trudno nazwać to leczeniem, gdyż leczenie alfa-blokerami nie powoduje zmniejszenie prostaty … tylko „ułatwia” życie …

Zapalenie prostaty może być zarówno bakteryjne jak i wirusowe ! Może także wystąpić forma przewlekła. Przewlekłe zapalenie jest zwykle zapaleniem niebakteryjnym (ok. 90% przypadków) tylko ok. 10% to zapalenie bakteryjne. Często formy przewlekłe powstają po zaistniałym ostrym zapaleniu gruczołu.

Teoria, że za wszystko odpowiada wyłącznie dihydrotestosteron (DHT), jest mocno dziurawa i istnieje wiele badań, które to potwierdzają. U wielu starszych mężczyzn poziom DHT wcale nie rośnie, a prostata i tak rośnie oraz ulega stanom zapalnym. Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że kluczowy jest stosunek estrogenów do androgenów, który zmienia się z wiekiem. To lokalny nadmiar estrogenów w prostacie stymuluje stany zapalne, obrzęki i rozrost tkanki zrębowej (stanowi ona m.in. strukturalne oparcie dla drobnych gruczołów i odpowiada za skurcze narządu podczas wytrysku). Inhibitory 5-alfa-reduktazy zmniejszają unaczynienie prostaty podczas jej nimi leczenia – tłumaczy się to tym, że wynika to z obkurczania tkanki oraz celowego odcięcia przepływu krwi lub zmian podejrzewanych za hormonalne. Inhibitory 5-alfa-reduktazy zmniejszają wydzielanie czynnika VEGF (czynnika wzrostu naczyń), co ma zapobiegać m.in. krwawieniom z prostaty … Ale … jak sądzę, że zmniejszanie ilości naczyń może nie być aż tak dobrym pomysłem, gdyż może powodować lokalne lub szersze niedożywienia komórek oraz lokalne lub szersze niedotlenienia (hipoksja) – może powstawać swoiste błędne koło - Błędne koło … Hipoksja tkankowa jest jednym z najsilniejszych aktywatorów... przewlekłego stanu zapalnego. Niedotlenione komórki wysyłają sygnały alarmowe (cytokiny), które ściągają w ten rejon kolejne komórki odpornościowe, nasilając obrzęk zrębu. W ten sposób takie leczenie hormonalne potrafi w dłuższej perspektywie generować przewlekły stan zapalny. Niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ) nie leczą (!) –  owszem markują objawy typu ból czy obrzęk ale nie leczą i nie likwidują problemu a dłuższe stosowanie wnosi w organizm wiele skutków ubocznych.

Mam swoje, podkreślam swoje (!) przypuszczenia, oparte na pewnych badaniach naukowych, że i tu głównym winowajcą problemów z prostatą, organu, który jest obsypany receptorami adrenergicznymi może być noradrenalina i jej skutkowość na metabolizm komórki. Przypuszczenia i nawet wydawało by się pewne nierzeczowości  nie oznaczają, że nawet rzeczywistość naciągana pewną fantazją nie może okazać się prawdą, szczególne jak jest rysowana przez osoby nie obarczone wyuczonym, sztywnym myśleniem … Poniższe należy analizować z myślą, że w organizmie jest nadmiarowość noradrenaliny … Noradrenalina jest bardzo silnie działającym hormonem, choć dość krótko działającym (jest dezaktywowana przez np. enzymy COMT czy MAO-A). Jednak w organizmie mogą powstać problemy typu aktywny przyzwojak (wydzielający stale lub i stale i napadowo wyłącznie noradrenalinę), nastąpi niedobór wspomnianych enzymów (a wówczas będzie noradrenalina działała o wiele, wiele dłużej, bez „hamulców”) czy problemy z baro-receptorami (na różnym tle). O ile nagły i chwilowy nadmiar noradrenaliny jest rzeczą w miarę normalną dla organizmu (jest to hormon ‘walki” pobudzający i zmieniający metabolizm komórek i tkanek by organizm był gotowy np. do ucieczki czy obrony) to przewlekłe działanie nadmiarowej noradrenaliny może narobić wiele szkód (opisywałem to przy działaniu na organizm przyzwojaka) – strona - „Cukrzycowo cukrowe inne ciekawostki_7” ... Przewlekłe oddziaływanie noradrenaliny na komórki prostaty może całkowicie zmieniać w nich metabolizm, mogą powodować obkurczenia naczyń od większych aż do mikronaczyń co wytworzy początkowo miejscowo ale potem szersze: niedokrwienie, niedotlenienie, braki w witaminach i minerałach i innych substancjach potrzebnych do np. tworzenia enzymów … pojawi się nadmierny wpływ wapnia do komórek co poskutkuje degradacją mitochondriów i błony komórkowej (włączając w to przesiąki i wyrzuty wapnia do przestrzeni międzykomórkowej – tak opisywane jest zwapnienie stercza), … przyblokowany zostanie ruch receptorów GLUT, w końcu komórki przejdą na glikolizę beztlenową i z wcześniejszej hipoksji związanej z niedoborem tlenu utworzy się gorszy stan tzw. pseudo hipoksji (gdzie komórka nie korzysta z tlenu mimo że jest dostępny) … pojawi się mnóstwo reaktywnych form tlenu (ROS), przewlekły stan zapalny i masa cytokin … Wszystko się będzie zapętlać i powielać. Może dojść wpierw do obrzęku zapalnego, do stopniowego zapalnego rozrostu – wpierw bardziej z powodu przesięków, ... a międzykomórkowy wapń będzie to podsycał. Komórki w większej glikolizie będą miały zaburzona planową apoptozę (śmierć) i mogą się pojawić błędy DNA przy replikacji komórkowej co może spowodować nowotworzenie. Wspominałem że prostata jest bardzo „naszpikowana” receptorami adrenargicznymi – stały nadmiarowy poziom noradrenaliny spowoduje wielkie pobudzenie receptorowe co pogorszy całość zachodzących procesów.

Kiedyś były próby w stosowaniu blokerów kanałów wapniowych – obecnie, z tego co się orientuje, wszystkie wycofano. Zablokowanie wchodzenia nadmiaru wapnia, jak sądzę pomogło by w zapobieganiu i stanów zapalnych jak i wielu wymienionym wyżej zdarzeniom i zmniejszyło po dłuższym stosowaniu rozrost (choć być może nie wszystkie zmiany można by cofnąć). Bardzo dobrym blokerem kanałów wapniowych jest Amlodypina. Jest to od dawna stosowany środek a ma on bardzo ważne pozytywne cechy … a mianowicie – bardzo długi okres półtrwania oraz stosunkowo łagodne działanie, gdzie nie występują żadne nagłe wzloty czy niże w skutkowaniu). Opisowo bloker ten działa na kanały wapniowe typu L – opisowo - znajdują one się w błonach komórkowych tkanek pobudliwych całego organizmu, ze szczególnym uwzględnieniem: serca, naczyń krwionośnych oraz mięśni szkieletowych. Amlodypina standardowo jest odrzucana przez medycyną a więc i lekarzy gdyż nauka mówi, że w prostacie znajdują się inne kanały wapniowe – opisowo głównie typu T … ale w rzeczywistości w lepszym opisie znajdziemy że w tkance mięśniowej gładkiej oraz komórkach ludzkiej prostaty występują głównie napięciozależne kanały wapniowe typu L oraz kanały wapniowe typu T. Kanały typu L odpowiadają za długotrwały napływ jonów wapnia Ca2+, który reguluje stałe napięcie i skurcze mięśni gładkich gruczołu krokowego. Są one również obecne w komórkach nabłonkowych. Kanały typu T charakteryzują się aktywacją przy niższych (bardziej ujemnych) potencjałach błonowych i biorą udział w pobudliwości elektrycznej oraz procesach wzrostu i proliferacji komórek. Medycyna nie stosuje Amlodypiny z uwagi na działanie mogące rozregulować np. trzymanie moczu … Ale gdy możemy podejrzewać noradrenalinę to właśnie ona może skutkować finalnym trudnym oddawaniem moczu, bo wapnia jest za dużo i powoduje skurcz … Więc odpowiednie dawkowanie Amlodypiny powinno po jakimś czasie pomóc – a przy okazji poprawiła by dotlenienie, ukrwienie i zmniejszyła stan zapalny i to przyczynowo. Nie jest prawdą ż ten bloker wapnia nie oddziałuje na kanały typu T oraz inne podtypy kanałów wapniowych – oddziałuje, co udowadniają badania naukowe. Więc uważam, że należy stosować Amlodypinę w kontrolowanych dawkach przy rozroście a nawet być może i obecnym już nowotworze stercza. Również, w kontekście nadmiaru noradrenaliny uważam, że często pomijany przy przypadłości prostaty, dobrym wyborem jest lek Doxar (doksazosyna), który przy okazji poprawia sytuację w całym organizmie.

Należy też wziąć pod uwagę, że osoby z problemem rozrostu stercza prawie zawsze mają podwyższone (ale w miarę umiarkowanie np. skurczowe do 170, 175 mmHg) oraz nieco podwyższony poziom cukru (także w miarę umiarkowany np. 150-160 mg/dl). Jak najbardziej taki stan może wynikać z działania długoczasowego noradrenaliny – skurcz naczyń  oraz oporność na insulinę (m. in. hamowanie wyrzutu insuliny z trzustki, czyli jej mniejszą ilość oraz oporność spowodowana blokowaniem ruchu GLUT4 do błony komórkowej przez obecność wapnia - … wiem, że to robią końcowo pewne białka … ale jednak przez wapń …). Wiec można zaryzykować, że powyższe też powoduje noradrenalina, która działa przez długi czas w nadmiarowej ale nie dużej ilości … Oczywiście, że w działający i rosnący przez np., kilkadziesiąt lat przyzwojak w pewnym momencie może „wystrzelić” i pojawi się wiele groźnych objawów, w tym przełom ciśnieniowy … Lecz równie dobrze może nie „wystrzelić” lub wystrzelić w wieku np. 90 lat i nagła śmierć będzie przypisana starości czy też nadwadze i starości, oraz … nieprzyjmowaniu leków (czyli pacjent oporny) …

Na reakcję organizmu na działanie Amlodypiny zapewne trzeba by poczekać pewnie dobrych kilka miesięcy (!) … choć pierwsze jej działanie odczuło by się po kilku, kilkunasty dniach. Ważne by ustawić odpowiednią dawkę, która by „nie krzywdziła” a pomagała. Nie bał bym się tak bardzo obniżania ciśnienia przez ten bloker. Gdy naczynia są odpowiednio poluźnione to najprowdopodobniej w ogóle nie wpłynie na organizm i ciśnienie nie obniży się … natomiast gdy blokada alfa-blokera będzie za mała to lekko obniży to ciśnienie, więc będzie to na plus. Co do zawrotów głowy (ortostatyczne) – przecież przy dostosowywania dawki np. alfa-blokera czy również czasem i Amlodypiny podwyższa się dawkę aż do momentu gdy pojawi się lekki zawrót głowy po szybkim wstaniu np. z krzesła czy z łóżka …

Oczywistym jest, że Amlodypina może mieć różne skutki uboczne – przy większych dawkach i długim stosowaniu u niektórych pojawiają się np. opuchnięte kostki … Nie wynika to z niewydolności serca, ale z faktu, że amlodypina silniej rozkurcza tętniczki przedwłosowate niż żyłki pozawłosowate. Zwiększa to ciśnienie hydrostatyczne w mikrokrążeniu i powoduje przesięk osocza do tkanek. U pacjentów z tendencją do obrzęków może to być czynnik limitujący możliwość utrzymania wysokiej dawki. Radą na zlikwidowanie obrzęków czyli spowodowanie ich dużego ograniczenia lub nawet wycofania - zastosowanie inhibitorów ACE - np. ramiprilu (Tritace, Polpril, Apotex, Ampril, Ramistad, ...), enalaprilu (Enarenal, Enalapril Sanofi, ...) czy peryndoprilu (Prestarium, Prenessa, Peryndopryl Medana, ...) stosowanych w niewielkich dawkach ... chyba, że chodzi również o obniżanie ciśnienia. Można chyba również by zastosować nieco inaczej działające sartany ... ale tu już niech się może wykaże pan doktor ... Istnieją formy łączone z amlodypiną - uważam, że ciężko tu o dobranie dawkowania - lepszy wybór - oddzielne stosowanie z amlodypiną ... Odnośnie sartanów i obecnego przyzwojaka, a więc działania noradrenaliny - u mnie jakoś kompletnie nie działały choć zażywałem różne przez ponad 10 miesięcy ... choć w przypadku noradrenaliny to działa ona bezpośrednio na kanały alfa-1 (tak poprawnie to na receptory alfa-1) a nie na aktywację angiotensyny .......... ale nie przesądzam ...

Sądzę, że zdecydowanie za mało jest badań szukających przyczyn wynikających z nadmiaru noradrenaliny oraz adrenaliny (choć ważniejsza uważam jest tu noradrenalina) – ważną może być też za mała ilość dopaminy, choćby tylko z powodu jej hamującego działania na noradrenalinę. Coraz więcej nowych badań opisuje właśnie noradrenalinę jako czynnik początkowy różnych problemów organzimu. Badań brak bo panuje dogmat medyczny, że przywojaki są tak rzadkie, że no to po co ...

Osobiście uważam, że medycyna za wielką wagę przykłada do likwidowania, markowania, likwidowania objawów chorób (w tym i prostaty) a pomija np. precyzyjną diagnostykę pod kątem zapalnym i wpływie np. czegoś tak działającego finalnie metabolicznie jak noradrenalina … Czasem nawet wprowadzenie np. błękitu metylenowego może więcej zdziałać niż standardowe przepisywane leki – oczywiście każdy przypadek może być inny … lecz przypuszczam że ogromny odsetek osób można by traktować podobnie …  przyczyna może być taka sama, można rzec „środowiskiowa”.